Geschiedenis van Yokohama-banden

  • Auteur: OPONEO.NL

Het eerste segment is de Tire Group die verantwoordelijk is voor meer dan 70 procent van de totale verkoop die verdeeld is over drie marktcategorieën: originele uitrusting, reservebanden en exportbanden. Het tweede segment betreft de Multiple Business Group die zich bezighoudt met alles behalve banden, namelijk rubberproducten voor de industrie en engineering, bijvoorbeeld band, slangen, folie, afdekmateriaal en zelfs sportartikelen. Het grootste deel van zijn bestaan concentreerde het bedrijf zich hoofdzakelijk op de nationale markt. Aan het einde van de 20e eeuw besloot het bedrijf echter tot geografische uitbreiding van zijn activiteiten vanwege de intensieve consolidatie van de banden- en rubberindustrie. De positie van het bedrijf tussen de mondiale concurrenten werd sterker als gevolg van deze internationale activiteiten in combinatie met de grote nadruk op onderzoek en ontwikkeling, waardoor steeds nieuwe producten op de markt konden verschijnen.

Het begin van Yokohama

Yokohama Rubber werd opgericht in 1917. Het was een van de vele Japanse industriële bedrijven die ontstonden nadat Japan zich openstelde voor de buitenwereld aan het einde van de 19e eeuw. Het bedrijf kon zich in de jaren twintig van de 20e eeuw ontwikkelen dankzij een niche in de Japanse industriële infrastructuur die behoefte had aan innovaties. Het grootste succes uit die tijd was de productie van een band met gordel, die in 1921 op de markt werd gebracht en het fundament vormde voor de verdere ontwikkeling van het bedrijf. De banden die eerder in Japan werden gebruikt, waren meestal gemaakt van stof – hoofdzakelijk canvas. De Hamatown Cord van Yokohama, de eerste band met gordel die in Japen werd verkocht, was driemaal zo duurzaam als de banden van canvas en won snel aan populariteit op de Japanse wegen. In diezelfde periode hield het bedrijf zich ook bezig met de ontwikkeling van producten voor industriële systemen. Zo gebruikte het bedrijf rubber voor de verbetering van de capaciteit van de transportbanden die werden gebruikt in de textielindustrie en andere industrietakken. In 1921 begon het bedrijf met de marktintroductie van rubber transmissieriemen met ingekeepte randen die al snel de lederen riemen vervingen die nog in veel takken van industrie werden toegepast. Verder verbeterde het de productietechnologie van riemen en bracht het in 1929 zijn eerste V-snaar op de markt, die flexibeler was en betere transmissie-eigenschappen bezat.

oude logo

Deze vroege activiteiten legden de basis voor de ontwikkeling in de jaren dertig toen de zich snel ontwikkelende Japanse economie grote behoefte had aan rubberproducten voor toepassing in auto’s en voor andere industrietakken. Yokohama ontwikkelde ballonbanden – enorme banden voor vrachtwagens – om oververhittingsproblemen te voorkomen, banden met een loopvlakprofiel in de vorm van de letter Y en banden met gekleurde zijden in navolging van de mode die was overgewaaid uit de Verenigde Staten. In 1930 maakte het bedrijf zachte rubber omhullingen voor toepassing in de chemische industrie, om metaal te beschermen tegen corrosie en lekkages. Bovendien ontwikkelde het een harde rubber steun ter bescherming van de aandrijfschroeven van schepen. De doorbraak in de ontwikkeling van Yokohama Rubber kwam in 1935, toen het de grootste Japanse autoproducenten – Nissan en Toyota – ging voorzien van banden. Daarmee werd het zelf een van de belangrijkste Japanse producenten van rubberproducten. De toenemende erkenning voor het bedrijf bracht het Ministerie van de Keizerlijke Huishouding ertoe om een set banden voor de keizerlijke auto te bestellen. Na anderhalf jaar van testen en ontwikkelen werden uiteindelijk 24 banden geleverd. Het bedrijf betrad de internationale markt in 1934, toen zij een enkele olieslang patenteerde in Japan en de Verenigde Staten. Twee jaar later ontwierp en produceerde het de eerste Japanse hydraulische remleiding voor auto's. In 1939 zette het bedrijf een grote stap in de zich ontwikkelende synthetische rubberindustrie door voor het eerst zelf synthetische rubber te maken.

fabriek yokohama

Yokohama – De Tweede Wereldoorlog en naoorlogse diversificatie

Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zag Yokohama Rubber zich gedwongen om vliegtuigonderdelen te maken, een gebied waar het bedrijf eerder niet mee te maken had. In 1941 volgden brandstofcellen, flexibele buisleidingen en banden voor het Japanse leger en de marinejachtvliegtuigen Zero en Hayabusa. Als gevolg van de enorme behoefte aan deze producten tijdens de oorlog opende Yokohama in 1944 een nieuwe fabriek in Mie om de productie van banden voor oorlogsvliegtuigen op te voeren. In het naoorlogse, economisch verzwakte Japan was enorm veel behoefte aan voertuigonderdelen en industriële onderdelen. Het besluit om in 1946 een volgende fabriek te openen in Mishima was dan ook snel genomen. Tot het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw bleven beide fabrieken de belangrijkste elementen van het productienetwerk van Yokohama.

Na de Koreaanse Oorlog in de jaren vijftig ontwikkelde de rubberindustrie zich, net als vele andere takken van de Japanse industrie, bijzonder sterk vanwege de vraag van het Amerikaanse leger naar militaire producten. Yokohama Rubber dat in 1950 debuteerde op de beurs van Tokio, kon met zijn antwoord op de militaire behoeften van de Verenigde Staten zijn aandeel op de markt van luchtvaartproducten vergroten door in 1955 te starten met de productie van vliegtuigbanden met nylongordel en in de daarop volgende twee jaar met de productie van brandstofcellen voor de luchtvaart, slangen en zelfdichtende koppelingen. In 1957 begon Yokohama met de productie en marktintroductie van banden voor straalvliegtuigen. Naast de uitbreiding van de productie van vliegtuigonderdelen ging het bedrijf gewoon door met de ontwikkeling en vermarkting van nieuwe autobanden, waaronder de in de jaren vijftig geïntroduceerde banden met viscosegordels, de eerste Japanse tubeless banden, banden van butylrubber, sneeuwbanden en banden met nylongordels. Bovendien ontwikkelde het bedrijf de Hamaking, een vierseizoenenband waarvan het basisontwerp in het begin van de jaren negentig breed werd toegepast in Japanse bussen en vrachtwagens. Ook bracht het zijn eerste banden van synthetisch rubber op de markt.

Op industrieel gebied characteriseerde de jaren vijftig zich door de productie van steeds grotere hoeveelheden onderdelen, onder andere de eerste transportbanden met gordels, waarin gordels met rubberisolatie werden toegepast in plaats van isolatie met canvas, materiaal dat werd gebruikt in de vorm van walsen in staalfabrieken, pneumatische schokbrekers voor het Instituut voor Technisch Onderzoek van de Japanse Spoorwegen, pneumatische rubber bumpers voor scheepsdokken, moeren die niet losgaan bij schokken en lijmen op basis van rubber voor de bekleding van remschoenen. Door de bouw van twee grote Yokohama Rubber-fabrieken in Ageo in 1950 en Hiratsuka in 1952 nam de productiecapaciteit toe en kon het assortiment en de hoeveelheden van de vervaardigde producten worden uitgebreid.

logo van yokohama

Yokohama – verdere diversificatie in de jaren zestig

Ondanks de groei op het gebied van industriële producten en vliegtuigonderdelen bleven autobanden het leeuwendeel van de activiteiten van Yokohama Rubber uit te maken. In de jaren zestig bracht het bedrijf enkele noviteiten die een versterking betekenden van zijn positie als een van de leidende bandenproducenten in de Japanse economie die zich destijds bijzonder dynamisch ontwikkelde met een groei van ongeveer 10 procent per jaar. Het betrof de introductie van volledig stalen radiaalbanden voor vrachtwagens en bussen, banden met spikes, banden voor racewagens, radiaalbanden voor personenauto's en tubeless banden. Op het gebied van de luchtvaart won Yokohama een tender voor de levering van banden voor de Boeing 727-straalvliegtuigen van All Nippon Airways Co., Ltd. De militaire contracten met de Verenigde Staten bleven een belangrijk deel uitmaken van de activiteiten. Het bedrijf ontwikkelde dichtingsmassa's voor vliegtuigen en teflon luchtvaartleidingen en buisleidingen. Ook nieuwe soorten brandstofcellen, banden, sets van buizen en slangen, extra brandstoftanks, isolatiedekens en ontdooi-installaties voor een nieuw straalvliegtuig werden door het bedrijf ontwikkeld, evenals in 1970 honingraatkernen en constructielijmen voor de luchtvaart.

Yokohama zette in de jaren zestig de diversificatie in de richting van innovatieve industriële producten voort met de introductie van meer soorten transportbanden, waaronder nylonbanden en vuurbestendige banden, rubber bindmiddelen voor de wegenbouw die de metalen bindmiddelen moesten vervangen, rubber bekleding voor apparatuur voor kernenergie en rubber omheiningen voor sportstadions. Het bedrijf maakte ook schokbestendige buiskoppelingen voor onderzeeboten, geluidsdichte materialen voor onder water voor toepassing op oorlogsschepen, rubber slurven voor het baggeren, hogedrukslangen, reservoirs voor het vervoer van vloeistoffen en coating voor waterbestendige impregnatie van wegen. Verder ontwikkelde het nieuwe materialen voor toepassing als dichtingsmassa en smeermiddel. Het bedrijf profiteerde optimaal van de onafgebroken industriële ontwikkeling van Japan, dankzij deze successen in de drie belangrijkste activiteiten van Yokohama Rubber, behaald op basis van doorlopend onderzoek. Yokohama heeft zich nooit uitsluitend beperkt tot de productie van banden en versterkte tot 1970 zijn positie als industriële grootmacht door producten aan te bieden voor vele economische sectoren. De opening van een nieuwe fabriek in Shinshiro in 1964 betekende een vergroting van de productiecapaciteit, waardoor de veelzijdigheid gehandhaafd kon blijven. Met de opening van het kantoor van Yokohama Rubber in 1969 in de Verenigde Staten en het filiaal in Canada in 1970 zette het bedrijf zijn eerste stappen op weg naar geografische en industriële expansie.

Yokohama – innovatie van banden en uitbreiding van het industriële aanbod in de jaren zeventig

In het begin van de jaren zeventig startte Yokohama een imposant investeringsplan dat was ingegeven door de toename van de verkoop van de belangrijkste productlijnen. Dit programma omvatte onder andere de opening van twee nieuwe fabrieken die voor specifieke doeleinden werden gebouwd. De in 1973 geopende Ibaraki-fabriek kreeg als taak de productie van hydraulische slangen en de Onomichi-fabriek die in 1974 openging specialiseerde zich in de productie van grote off-road-terreinbanden. Het bedrijf bleef zich in alle drie de sectoren versterken en ontwikkelde steeds nieuwe oplossingen voor de bandenindustrie: radiaalbanden met staalgordels voor personenauto's, radiaalbanden voor modder en sneeuw en andere off-road-banden, aluminiumwielen en verbeterde rubbersoorten voor toepassing in de geproduceerde banden. Yokohama Rubber ging in de jaren zeventig ook door met de verbreding van het aanbod aan industriële producten en maakte rubber vangrails voor snelwegen, rubber beschermlagen ter voorkoming van het vasthechten van zeepokken op schepen, gelaagd constructiemateriaal met honingraatstructuur, nieuwe types slangen, rubber zakken voor in zee gelekte aardolie, materialen voor het bedekken van tennis- en atletiekbanen die bestand zijn tegen weersveranderingen, smeltlijmen, geluidsdichte ruimten, schokbestendige en geluidsdichte materialen voor de bouw van piano's, waterdichte vloeren voor laadruimten van schepen en vele andere producten. In dezelfde periode breidde het bedrijf ook zijn luchtvaartactiviteiten uit: het produceerde nog steeds brandstofcellen, buizenstelsels en andere voorwerpen die het bedrijf al twee decennia maakte. Oude ontwerpen werden geperfectioneerd en nieuwe producten op de markt gebracht. In 1972 maakte het bedrijf elektrische apparatuur die ijsaanslag op de rotorbladen van helicopters tegenging en brandstofcellen voor vliegtuigen die bestand waren tegen beschadiging. In de daarop volgende jaren voerde het bedrijf verdere verbeteringen uit van haar isolatiedekens, honingraatplaten en prepregs – halffabricaten bestaande uit met hars geïmpregneerde vezels, gebruikt voor de productie van dragende elementen van vliegtuigen die licht en sterk moeten zijn. Ook begon Yokohama met de productie van raketonderdelen, onder andere van warmtewisselaars en blaasbalgen. In 1983 continueerde het bedrijf de industriële diversificatie door de productie van sportvoorwerpen in samenwerking met tien gespecialiseerde producenten van sportartikelen.

Yokohama – toenemende concurrentie in de jaren tachtig

De plotselinge versterking van de internationale banden- en rubberindustrie op het eind van de jaren tachtig, begin jaren negentig, dwong Yokohama tot het verlaten van zijn beleid om zich vooral op de nationale markt te concentreren. Op de markt heerste de regel 'kopen of gekocht worden'. Van de 14 concurrenten die tot dan toe driekwart van de wereldverkoop beheersten, bleven slechts de 'grote drie': Goodyear, Michelin en Bridgestone over die meer dan de helft van de bandenverkoop in de wereld in handen hadden. In tegenstelling tot de concurrentie was de strategie van Yokohama gericht op kleinere joint venture-bedrijven en samenwerkingsverbanden tussen bedrijven in plaats van fusies en overnames, hoewel het bedrijf ook die laatste strategie toepaste. In 1984 koppelde het bedrijf zijn Canadese filiaal los van de activiteiten in de Verenigde Staten en een jaar later kocht het 26 procent van de aandelen van IT International, een Maleisisch bandenbedrijf. Onderdeel van deze transactie was het verlenen van technische ondersteuning door Yokohama aan het Maleisische bedrijf. Twee jaar later opende het samen met Yokohama Aeroquip Co. en Aeroquip Co. USA in de Verenigde Staten het bedrijf Aeroquip Automotive voor de productie en verkoop van auto-uitrusting. In datzelfde jaar kocht het bedrijf 10 procent van de aandelen in het grootste Zuid-Koreaanse bandenbedrijf – Hankook Tyre Manufacturing Company. Het jaar daarop ging het bedrijf samenwerken met het Rubber Research Institute of Malaysia om een extractie- en verpoederingstechnologie te ontwikkelen om nuttige substanties te winnen uit de resten van natuurlijke rubber.

Yokohama begon in 1987 met de uitbreiding van de fabriek voor auto-onderdelen in Hiratsuka en startte met de productie van grote motoronderdelen voor H-11-raketten. Het kocht 40 procent van de aandelen in Togoshi Co., een bedrijf dat printplaatjes produceerde voor industriële machines en ondertekende een contract met het Amerikaanse bedrijf Technical Wire Products Inc. voor de productie en verkoop van hun producten in Japan. Verder ging het een joint venture aan met een ander Amerikaans bedrijf – Morton Thiokol Inc. – voor de productie en verkoop in de Verenigde Staten van polyurethaankitten voor voorruiten van auto's. In hetzelfde jaar toonde Yokohama de wereld het niveau van zijn technische resultaten door zijn overeenkomsten met een aantal Amerikaanse en Europese bandenproducenten op te zeggen, die tot dan toe hun technische ervaring deelden met het bedrijf.

Na uitwisseling van aandelen met een ander Japans bedrijf uit de rubberindustrie, namelijk Toyo Tyre and Rubber Co. ging Yokohama in 1988 een joint venture aan met de corporatie Marubeni om in Duitsland banden voor personenauto's en stalen radiaalbanden voor vrachtwagens en bussen te verkopen. De grootste stap op de enorme Amerikaanse bandenmarkt zette het bedrijf in datzelfde jaar toen het samen met de joint venture met Toyo Tyre and Rubber en de Duitse industriële groep Continental Aktiengesellschaft startte met de bouw van een fabriek voor radiaalbanden voor vrachtwagens en bussen in de Verenigde Staten. De fabriek in Mount Vernon, Illinois was geschikt voor de productie van maximaal 880 duizend autobanden per jaar. In 1989 zette Yokohama nog een stap op de Amerikaanse markt door het Amerikaanse bandenbedrijf Mohawk Rubber Co., Ltd. te kopen voor ongeveer 150 miljoen dollar. Dit bedrijf beschikte over een bandenfabriek in Virginia, een fabriek voor industriële artikelen van rubber in Ohio en een aantal bedrijven voor loopvlakvernieuwing in Alabama en Californië. Niet lang daarna kondigde het bedrijf aan dat het de volgende vijf, zes jaar van plan was om 200 miljoen dollar uit te geven aan vergroting van de productiecapaciteit van de fabrieken. Yokohama deed in datzelfde jaar nog een schepje bovenop zijn bestorming van de Amerikaanse markt met de start van zijn eerste reclamecampagne op televisie. Verder ging het een joint venture voor de productie van binnenbanden en bandbeschermers aan met het Zuid-Koreaanse bedrijf Hankook. Kazuo Motoyama, bestuursvoorzitter van van het bedrijf, vatte in 1989 de ontwikkelingsrichting van zijn bedrijf als volgt samen: "Wij zijn absoluut niet van plan om een lokale Japanse bandenproducent te blijven".

Yokohama in de jaren negentig – globalisering, nadruk op onderzoek en ontwikkeling

Vanwege de relatief laat toetreding tot de wereldmarkt voor rubber paste Yokohama Rubber in het begin van de jaren negentig de tactiek van snelle ontwikkeling toe, die zowel de overname van andere bedrijven, als organische groei omvatte. Alleen al in 1990 kocht Yokohama 49 procent van Shieh Chi Industrial Co., een Taiwanese producent van rubber slangen, startte het met de productie in Portugal, ondertekende het een vijfjarige technische overeenkomst met een ander Zuid-Koreaans bedrijf, namelijk Bukdoo Chemical en zette het de eerste stappen voor de export van radiaalbanden voor motorfietsen naar Brazilië. Vanuit de Aziatische en Noord-Amerikaanse markten wilde het bedrijf uitbreiden naar de Europese markt door het opzetten van fabrieken en distributiecentra op dit continent. Door het besluit om halverwege de jaren negentig nieuwe productie-activiteiten te ontplooien op de Filippijnen en in Australië werd de marktpenetratie in Azië en de kustgebieden van de Stille Oceaan versterkt. Parallel aan de geografische ontwikkeling ging Yokohama door met het financieren van onderzoek en ontwikkeling. Hierdoor konden op verschillende terreinen nieuwe producten worden ontwikkeld, onder andere stroomgeleiders, antistatische vloermaterialen, printplaatjes die de warmte beter verdelen dan conventionele plaatjes, nieuwe prepregs voor toepassing als elementaire constructiematerialen voor vliegtuigen, nieuwe lijmen voor autoruiten en ruimten met gladde, vlakke wanden die radiogolven isoleren, als antwoord op de behoeften van producenten van elektronische uitrusting en apparatuur.

De geografische uitbreiding van de bedrijfsactiviteiten en de vergroting van het productassortiment waren bedoeld om de steeds sterker wordende concurrentie het hoofd te kunnen bieden, met name marktleider Michelin die aan het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw een prijsoorlog ontketende. In de hoop zijn rivalen ernstig te verzwakken, plande het Franse bedrijf prijsverlagingen ten tijde van de naderende mondiale recessie. Yokohama kreeg in de eerste helft van het decennium samen met veel van haar concurrenten te maken met dalende verkopen en winsten. De inkomsten daalden van 441,4 miljard yen in 1991 tot 379,4 miljard yen in 1994 en de netto winst van 5 miljard yen veranderde eerst in een verlies van 207 miljoen yen in 1993, om later opnieuw te stijgen naar het niveau van 2,1 miljard yen. De verandering van de einddatum van het boekjaar binnen het bedrijf verkortte het boekjaar 1995 tot maar 3 maanden (van 1 januari 1995 tot 31 maart 1995).

Ondanks het feit dat de verkoop in het boekjaar 1996 (eindigend op 31 maart) de eerste jaar-op-jaar stijging te zien gaf, bleef de nettowinst vanaf het boekjaar 1994 een dalende tendens vertonen en stokte op 563 miljoen yen (5,3 miljoen dollar). De bestuursleden van het bedrijf gaven hun filiaal in de Verenigde Staten, Yokohama Tire Corp. de schuld van de slechte resultaten. Dat filiaal had financieel te lijden door de hoge kosten van de schulden en de uitgaven voor grondstoffen. In de Verenigde Staten werd daarom halverwege het decennium een reorganisatie uitgevoerd die ten doel had de productie verhogen door tegelijkertijd de productiecapaciteit te vergroten, de distributie te versterken en het aantal arbeidsplaatsen te verminderen.

Halverwege de jaren negentig leek het erop dat Yokohama genoegen nam met haar positie buiten de 'grote drie' uit de bandenindustrie. In plaats van zich te concentreren op de markt van originele uitrusting met lage marges, koos het voor een strategie met de nadruk op onderzoek en ontwikkeling en speciale aandacht voor nicheproducten met een hoge marge. Het was niet waarschijnlijk dat het bedrijf zijn bandenactiviteit af zou stoten. Deze omvatte de productie van originele banden, reservebanden en specialistische banden en zorgde nog steeds voor tweederde van de verkoop halverwege de jaren negentig. Desondanks verwachtte het bedrijf dat de verkoop van producten die niets gemeen hadden met banden het snelst zou stijgen in de laatste jaren van de 20e eeuw.

Yokohama – tijdlijn

  • 1917 (oktober) – opgericht in Yokohama in de prefectuur Kanagawa als gezamenlijke investering van Yokohama Cable Manufacturing Co., Ltd. (nu Furukawa Electric Co., Ltd.) en BF Goodrich, VS.
  • 1919 – bouw van de Hiranuma fabriek in Hiranuma, Yokohama.
  • 1929 – bouw van de Yokohama fabriek in het district Tsurumi, Yokohama.
  • 1937 – wijziging van de naam van het handelsmerk voor banden en industriële producten in "Yokohama".
  • 1944 – bouw van de fabriek in Mie.
  • 1950 – aankoop van de Mishima-fabriek van Meiji Rubber Manufacturing Co., Ltd.
  • 1951 – opening van de Hiratsuka-fabriek.
  • 1961 – opening van het nieuwe hoofdkantoor van het bedrijf Yokohama.
  • 1963 – oprichting van Hama Chemical Co., Ltd. / Naam van het bedrijf verandert in Yokohama Rubber Co., Ltd.
  • 1969 – opening van het Onderzoekscentrum. / Oprichting van Yokohama Tire Corporation in de Verenigde Staten.
  • 1974 – Start van de bandenproductie in de Onomichi-fabriek. / Eerste etappe van de bouw van de Ibaraki-fabriek beëindigd, start van de productie.
  • 1976 – oprichting van Yokohama Tyre Australia Pty Ltd.
  • 1983 – oprichting van Sports Complex Co., Ltd.
  • 1984 – oprichting van Yokohama Tire (Canada) Inc.
  • 1986 – opening van D-PARC ( Daigo Proving-Ground and Research Center), centrum voor de uitvoering van allesomvattende tests.
  • 1988 – oprichting van Yokohama Reifen GmbH. / Oprichting van Tokyo Hamatite Co., Ltd.
  • Oprichting van GTY Tire Co., Ltd.
  • 1989 – opening van T*MARY (Takasu Motoring and Researching Yard), circuit voor specialistische wintertests. / Aankoop van Mohawk Rubber Company, VS.
  • 1991 – opening van het O&O-centrum RADIC bij de Hiratsuka-fabriek.
  • 1992 – oprichting van SAS Rubber Company.
  • 1993 – vaststelling van specifieke actiestandaarden voor milieubescherming en formulering van een actieplan voor milieubescherming. / Presentatie van een veilig bandensysteem en milieuvriendelijke banden op de 30e Tokyo Motor Show op basis van het thema: "Geavanceerd autosysteem Yokohama".
  • 1994 – oprichting van PRGR Co., Ltd.
  • 1996 – Yokohama Aeroquip wordt voor 100 procent een dochteronderneming van Yokohama Aeroquip., Ltd. / Oprichting van het bedrijf dat zich bezighoudt met de verkoop van banden en accessoires voor campers. / De naam Yokohama Aeroquip wordt veranderd in Yokohama Hydex Company. / Oprichting van Yokohama Rubber (Thailand) Co., Ltd. in Thailand, een bedrijf dat zich bezighoudt met de productie van dichtingsmiddelen voor voorruiten van auto's en de assemblage van hydraulische leidingen. / De Hiratsuka bandenfabriek verkrijgt het ISO 9001-certificaat.
  • 1997 – bouw van een nieuwe fabriek voor dichtingsmiddelen voor voorruiten in Kentucky, VS. / Start van de productie in de nieuwe fabriek voor dichtingsmiddelen op het terrein van de Ibaraki-fabriek. / Oprichting van nieuwe productie- en verkoopbedrijven voor banden in Vietnam.
  • 1998 – De Mishima-fabriek verkrijgt het ISO 14001-certificaat. / Het bedrijf zet zich in om voor het einde van 1999 voor alle fabrieken certificaten te verkrijgen. / De Shinshiro-fabriek en de Hiratsuka bandenfabriek ontvangen de TPM Excellence Award.
  • 1999 – De Mie-fabriek verkrijgt het ISO 14001-certificaat. / Het bedrijf zet zich in om voor eind juli van dit jaar voor alle fabrieken certificaten te verkrijgen. / Yokohama Tire Philippines, Inc. verkrijgt het ISO 9002-certificaat een jaar nadat de fabriek is gestart. / Yokohama Hydex Company verkrijgt het QS 9000-certificaat, het kwaliteitssysteem van de 'grote drie' autofabrikanten uit de Verenigde Staten, en het ISO 19001-certificaat. / Alle fabrieken in het land verkrijgen het ISO 14001-certificaat. / Oprichting van een fonds voor studiebeurzen bij Yokohama Tire Philippines, Inc.
  • 2000 – Yokohama Rubber (Thailand) Co., Ltd. verkrijgt de certificaten QS 9000 en ISO 9002. / Verkoop-, ontwerp- en ontwikkelfuncties op het gebied van slangen en koppelingen worden verplaatst naar Yokohama Hydex. / YH AMERICA Inc. verkrijgt het QS 9000-certificaat. / Yokohama Tire Philippines, Inc. verkrijgt het ISO 14001-certificaat.
  • 2001 – Yokohama Rubber Co., Ltd. en Continental AG vormen een strategische alliantie. / Start van de activiteiten onder de naam "Zero Emission", gericht op de beperking van de hoeveelheid industrieel afval op stortplaatsen. / Twee objecten van Yokohama Hydex Company, de afdeling Hiratsuka en de Nagano-fabriek verkrijgen het ISO 14001-certificaat.
  • 2002 – formulering van 'Grand Design' – een langetermijnstrategie voor het bedrijf. / YH AMERICA Inc. verkrijgt het ISO 14001-certificaat.
  • 2003 – Yokohama Rubber (Thailand) Co., Ltd. verkrijgt het ISO 14001-certificaat. / Vier productiefaciliteiten bereiken 'zero emission'. / Yokohama Rubber begint met de planning voor een productie faciliteit in Thailand voor radiaalbanden voor vrachtwagens en bussen – het begin van de operatie staat gepland voor april 2005.
  • 2004 – het nieuwe Belgische verkoopbedrijf van Yokohama Rubber moet in dit jaar beginnen met haar activiteiten. / Yokohama Rubber plant de oprichting van een nieuw productie- en verkoopbedrijf voor dichtingen voor personenauto's in China. / Yokohama Rubber plant de oprichting van een geïntegreerde onderneming voor de productie/ assemblage/verkoop van slangen door middel van de overname van Yokohama Hydex. / Personele wijzingen in de top van het bedrijf. / Yokohama Rubber plant de opening van filialen in China die zich gaan bezighouden met de assemblage en verkoop van hogedrukslangen.
  • 2005 – Yokohama Rubber opent een volledig afhankelijk filiaal in Korea dat zich bezighoudt met de verkoop van banden. / Yokohama Rubber opent een bedrijf dat zich bezighoudt met de verkoop van banden in Rusland. / Het Europese filiaal van Yokohama wordt een overzeese dochteronderneming die de verkoop in Europa coördineert. / Yokohama Rubber plant de bouw van een fabriek in Thailand voor de productie van banden voor personenauto's en lichte vrachtwagens. / De dochteronderneming van Yokohama opent officieel de fabriek voor vrachtwagen- en busbanden. / Het joint venture-bedrijf gaat transportbanden produceren en verkopen in China. / Een nieuw bedrijf moet de zakelijke operaties en de bandenactiviteiten in China gaan controleren.
  • 2006 – Hangzhou Yokohama Tire, onderdeel van Yokohama Rubber stelt de ISO 14001-certificering zeker voor de productie- en verkoopbasis voor radiaalbanden voor personenauto's in China. / Yokohama Rubber kondigt het nieuwe beheersplan Grand Design 100 aan. / Yokohama Rubber plant de versterking van de Europese verkoop van vrachtwagen- en busbanden door een samenwerkingsverband aan te gaan met een bedrijf voor loopvlakvernieuwing. / Yokohama Rubber richt een dochteronderneming op in India. / De prognoses voor de eerste helft van het boekjaar 2007 worden naar boven toe bijgesteld...

Galerij

yokohama banden

band

reclame

yokohama

poster

yokohama poster

meisje yokohama

gezicht yokohama

banden

verschilende profiels

regen banden

Wat vindt u over dit artikel?
Beoordeel ons

Bedankt
Voeg commentaar toe
Ik accepteer Privacybeleid nowe okno
(Let op: de inhoud van de geplaatste berichten wordt gemodereerd)